DÜĞÜN DERNEK 2 alt yazı notları

Türk filmlerinin alt yazılarını hazırlamak çevirmenlerle sürekli paslaşmayı gerektirdiğinden, uzun süreye yayılan aralıklı bir iştir. İş çevirmendeyken beklersiniz. Tabii genellikle boş boş beklemez, elinizdeki başka bir işi yaparsınız.

 Dolayısıyla, teslim tarihleri birbirine çok yakın birkaç iş birden geldiğinde, aralarında slalom yaparak hepsini bir şekilde zamanında teslim edersiniz. İşlerden biri çevirmendeyken diğerini yaparsınız; diğeri çevirmene gittiğinde yine ona dönersiniz vs.

Bu yöntem iyidir, hoştur ama uykusuzluk gibi de bir sıkıntısı vardır. Alt yazıları hazırlamak kolay bir iş olmadığından, sürecin her bir adımında  saatlerce bilgisayar başında çalışmak gerektiğinden sürekli uykusuz kalırsınız.

Düğün Dernek 2 filmine başladığımda yaygın olarak Karatay Diyeti adıyla anılan beslenme sistemini uyguluyor ve çok da başarılı bir sonuç alıyordum. Ancak, az önce de bahsettiğim üzere, gelen işler arasında slalom yapıp dururken uyku dengesini bir türlü tutturamadığından olabilecek en iyi sonucu alamıyordum. Ve de tabii, sürekli yorgundum.

Düğün Dernek 2 filmi, tüm yetiştirme telaşına ve o dönemdeki uykusuzluğuma rağmen keyif aldığım işlerden biri oldu. Filmi işin doğası gereği defalarca üst üste seyrettiğim halde bazı sahnelere yine de gülmeye, hatta resmen kahkaha atmaya devam ettim.

Normalde, bir işe seyirci çevirmen ya da alt yazıcı gözüyle baktığımda, o film ne kadar az konuşmalıysa, beni ne kadar az yorarsa o kadar iyidir benim için. Bu açıdan bakıldığında, neredeyse her sahnesi konuşma dolu bir film olduğu için Düğün Dernek 2, teknik anlamda isteyeceğim şeyin tam tersiydi. Ama film o kadar keyifli, o kadar eğlenceliydi ki bunu umursamadım bile.

Filmde hiç bitmeyen tüp ve tüpçü muhabbetiyse  bende ayrı bir lezzet bıraktı. Gençliğimde babamın da bir tüpçü dükkanı olduğundan o tüplerle az haşır neşir olmadım, az taşımadım. İnsanların gülmesi için absürtlük olsun diye konmuş bu öğe benim nostaljik tellerime dokunduğundan, filmi farklı bir keyifle izledim.