Vin Diesel filmi olduğunu öğrenince az konuşmalı, bol aksiyonlu, dolayısıyla da çevirmesi kolay bir film olacağını tahmin ettiğim The Last Witch Hunter - Son Cadı Avcısı, bu konuda beni yanıltmadı. Toplamda 1000 alt yazıdan az çevirisiyle hızlı ve kolay bir iş oldu benim için.
Ancak, çalışma istatistiklerine baktığımda gerçekten de ortalama bir işten daha az zamanımı aldığını görsem de, filmin çevirisini yaparken bir türlü bitmiyormuş hissine kapıldığımı hatırlıyorum. Bunda da, konunun bir türlü bir yere bağlanamamasının, tam her şey bitecekmiş gibi olurken kahramanlarımızın yeniden maceradan maceraya koşmasının bir etkisi olduğunu düşünüyorum.
Önce kötü cadıyı öldürüyorlar. Sonra ondan daha kötü başka bir cadıyı öldürüyorlar. O sırada cadıların kraliçesi diriliyor. Sonra onu da öldürüyorlar -ya da belki öldürmüyorlardır, orasını hatırlayamadım bak. Yani uzun lafın kısası, konu üstüne konu açılıp film bir türlü bir yere bağlanamayınca, aslında çok vaktimi almamış olmasına rağmen bu film beni çok oyalamış gibi hissettim.
Ancak, çalışma istatistiklerine baktığımda gerçekten de ortalama bir işten daha az zamanımı aldığını görsem de, filmin çevirisini yaparken bir türlü bitmiyormuş hissine kapıldığımı hatırlıyorum. Bunda da, konunun bir türlü bir yere bağlanamamasının, tam her şey bitecekmiş gibi olurken kahramanlarımızın yeniden maceradan maceraya koşmasının bir etkisi olduğunu düşünüyorum.
Önce kötü cadıyı öldürüyorlar. Sonra ondan daha kötü başka bir cadıyı öldürüyorlar. O sırada cadıların kraliçesi diriliyor. Sonra onu da öldürüyorlar -ya da belki öldürmüyorlardır, orasını hatırlayamadım bak. Yani uzun lafın kısası, konu üstüne konu açılıp film bir türlü bir yere bağlanamayınca, aslında çok vaktimi almamış olmasına rağmen bu film beni çok oyalamış gibi hissettim.
Filmlerden Gerçeğe
Öte yandan, patlamalar, uçan kaçan insanlar, vurmalar kırmalar bir filmde ne kadar havalı gözükürse gözüksün, gerçek hayat şiddeti sevmez. Tam da The Last Witch Hunter filminin alt yazı çevirisne başladığım 10 Ekim 2015 günü Ankara'da meydana gelen bombalı saldırı bize şiddetin filmlerde gördüğümüz havalı patlamalar gibi bir şey olmadığını gösterdi. O günden bu yazıyı yazdığım üç yıldan uzun zaman içinde, sürekli gündemi değişen bir ülkede o gün orada kaybettiğimiz 100'den fazla canın yakınları dışında belki de herkes çoktan unutup gitmiş olsa da, Türkiye'nin yaşadığı bu en büyük terör eylemi bütün ülkeyi dehşete düşürmüştü. Gerçi ben "bütün ülke" dedim ama sırf orada bulunan insanların siyasi görüşünü beğenmediği için bu patlamaya "oh olsun" diyen sosyal medya paylaşımları yapan kansızlar da çıkmadı değil. Halbuki terör eylemlerinin amacı tam da bu değil midir: Ülkeyi bölmek.
Yorumlar
Yorum Gönder