Hem dublaj çevirisi alt yazı çevirisine göre çok daha fazla emek isteyen, çok daha fazla zaman alan bir iş olduğundan hem de şu ünlü 80/20 kuralı gereği hiç kabul etmemem gerekirdi belki de bu işi; ve nasıl olsa kimseye yaranamadığıma göre belki de kabul etmemem çok daha hayırlı olacaktı ama işte, ben yapmasam yapacak başka biri illa ki çıkacağına göre, insan geçinmek için yapması gereken işe dair bir fırsat çıktığında kolay kolay reddedemiyor.
Sonuçta, filmi zamanında yetiştiremedim ve gerçekten de kimseye yaranamadığım halde bütün gece uyumadan çalıştığımla kaldım. Ve şimdi bu blogu yazarken fark ediyorum ki hatalarımdan pek de bir ders almamışım.
Filmin kendisine gelecek olursak, özellikle bu ikinci çalışmamda olayların aslında çok basit bir şekilde işlendiğini hissettim. Film ya da roman olması fark etmez, bir hikayede en sevmediğim şeylerden biri de, hikayenin akışı için gerekli bir olgunun zaten hazırlanmış olması, gökten zembille inmesidir. Katniss'e kıyafet mi lazım, Cinna ölmeden önce hazırlamış zaten. Spot çekimleri için silah mı lazım? Betee hazırlamış bile. Ya da Katniss'in filmini çekmek için sahaya inmeye karar verirler, 8. Mıntıka daha yeni bombalandığı için artık hedef değildir; o yüzden güvenlidir. Bu tip kolaya kaçmalar hikayenin gücünü fna derecede azaltıyor bence. O zaman senaristler neden o kadar zahmet etmiş ki; süper kahramanlardan biri gelsin, hepsini kurtarsın işte. Kim uğraşacak şimdi girişti, gelişmeydi, çatışmaydı, karakter gelişimiydi diye?
Yorumlar
Yorum Gönder